x


عضویت | ورود         پشتیبانی  22356465
توپولوژهای شبکه
توپولوژی از واژه یونانی Topo، به معنی مکان گرفته شده است.

توپولوژی در دنیای شبکه عبارت است از نحوه چیدمان، همبندی و یا آرایش فیزیکی کامپیوترها، کابلها، سوئیچها، مسیریابها و سایر تجهیزات شبکه. این واژه در معنای فنی تر، بیانگر مدل و مسیری است که سیگنالهای شبکه در آن جریان دارند. در انتخاب نوع توپولوژی باید به عوامل زیر توجه کرد:
  • ابعاد شبکه
  • معماری شبکه
  • هزینه و مدیریت

انواع توپولوژی شبکه

1) توپولوژی خطی (BUS):

در این توپولوژی تمامی کامپیوترها در امتداد یک کابل (مثلا کواکسیال)، که به عنوان رسانه ی اصلی شبکه محسوب میگردد، قرار می گیرند. از مزایا و معایب این توپولوژی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
مزایا:
  • کم بودن طول کابل (به دلیل استفاده از یک خط انتقال، جهت اتصال تمام کامپیوترها در توپولوژی فوق از کابل کمی استفاده میشود).
  • پایین بودن هزینه نصب و ایجاد تسهیلات لازم در جهت پشتیبانی شبکه را دارا میباشد.
  • توپولوژی BUS دارای یک ساختار ساده است. در این مدل صرفا" از یک کابل برای انتقال اطلاعات استفاده میشود.
  • نصب و توسعه این شبکه آسان میباشد.
معایب:
  • مشکل بودن عیب یابی (با اینکه سادگی موجود در توپولوژی BUS امکان بروز اشتباه را کاهش میدهد، ولی در صورت بروز خطاء کشف آن ساده نخواهد بود.)
  • ایزوله کردن خطاء مشکل است (در صورتیکه یک کامپیوتر در توپولوژی فوق دچار مشکل گردد، میبایست کامپیوتر را در محلی که به شبکه متصل است رفع عیب نمود. در موارد خاص میتوان یک گره را از شبکه جدا کرد. در حالتی که اشکال در محیط انتقال باشد، تمام یک سگمنت باید از شبکه خارج گردد).
  • ماهیت تکرارکننده ها (در مواردی که برای توسعه شبکه از تکرارکننده ها استفاده میگردد، ممکن است در ساختار شبکه تغییراتی نیز داده شود. این موضوع مستلزم به کارگیری کابل بیشتر و اضافه نمودن اتصالات مخصوص شبکه است.)
  • حداکثر تعداد کامپیوترها حدودا 10 دستگاه میباشد. استفاده بیش از این تعداد، کاهش سرعت انتقال و پایین آمدن بازده شبکه را در پی دارد.

2) توپولوژی حلقوی (RING)

عملکرد توپولوژی حلقوی بدین صورت است که یک دستگاه مرکزی به نام MAU در مرکز قرار میگیرد و از هر کامپیوتر یک کابل به MAU متصل میشود. شکل ظاهری این توپولوژی دقیقاً همانند توپولوژی ستاره ای است ولی در توپولوژی حلقوی به جای هاب از MAU استفاده میشود. در این توپولوژی، ارسال اطلاعات رقابتی نیست بلکه کامپیوتر ها هر کدام به نوبت از شبکه استفاده می کنند. موارد کاربرد این توپولوژی در شبکه هایی نظیر TokenRing, FDDI و SONET میباشد. از مزایا و معایب این شبکه میتوان به نمونه های زیر اشاره کرد:
مزایا:
  • طول کابل مصرفی در این توپولوژی نسبت به توپولوژی خطی کم است. این ویژگی باعث کاهش تعداد اتصالات (کانکتور) در شبکه شده و ضریب اعتماد به شبکه را افزایش خواهد داد.
  • نیاز به فضایی خاص، جهت انشعابات در کابل کشی نخواهد بود. به دلیل استفاده از یک کابل جهت اتصال هر گره به گره همسایه اش، اختصاص محلهایی خاص به منظور کابل کشی ضرورتی نخواهد داشت.
  • در این توپولوژی از کابل فیبر نوری نیز میتوان استفاده کرد.
معایب:
  • اشکال در یک گره باعث اشکال در تمام شبکه میگردد.
  • تغییر در ساختار کل شبکه مشکل است.
  • اشکال زدائی مشکل است. بروز اشکال در یک گره میتواند روی تمام گره های دیگر تاثیر گذار باشد.

3) توپولوژی ستاره ای (STAR)

در این توپولوژی ایستگاهها از طریق یک کابل اختصاصی و از طریق یک وسیله ی مرکزی مانند هاب یا سویئچ به یکدیگر متصل می گردند. این توپولوژی از رایجترین توپولوژیها برای اتصال کامپیوترها در یک سازمان میباشد. از مزایا و معایت این توپولوژی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
مزایا:
  • نصب شبکه با این توپولوژی ساده است.
  • توسعه شبکه به راحتی انجام میشود.
  • اگر یکی از خطوط متصل به هاب قطع شود، فقط یک کامپیوتر از شبکه خارج میگردد.
معایب:
  • نقطه ضعف این توپولوژی وابستگی کل عملیات شبکه به هاب است. این بدان معناست که اگر هاب خراب شود، کل شبکه از کار خواهد افتاد.

4) توپولوژی توری (MESH)

این توپولوژی دارای مسیرهای موازی و چند گانه میان نودهای شبکه است. در این نوع توپولوژی تبادل اطلاعات از چند مسیر مختلف میان مبدا و مقصد انجام میشود. شبکه های توری دارای دو نوع توری کامل و توری ناقص میباشند.

توری کامل:

در این نوع توری کامل، یک ارتباط مستقیم میان هر زوج از نودها در شبکه ایجاد میشود و بالاترین سطح تحمل خرابیهای احتمالی را دارا میباشد.

توری ناقص:

این توپولوژی رایجتر میباشد و تنها برای بعضی از جفت نودها مسیرهای جایگزین و اضافی وجود دارد. از این نوع شبکه ها میتوان به شبکه اینترنت اشاره کرد. از مزایا و معایب این توپولوژی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
مزایا:
  • بالاترین سطح تحمل در برابر خرابیهای احتمالی را دارا میباشد.
معایب:
  • پیاده سازی آن هزینه ی بالایی دارد.
  • پیچیدگی آن بسیار بالا است.